Yükseltilmiş bir köprü yapısında bakım ve yerel onarım çalışmaları için bir ring lock iskele sistemi seçildi. Çalışma alanları köprü ayaklarının yanlarını, traverslerin altını, tabliye kenarı bölümlerini ve köprünün altındaki geçici erişim yollarını içeriyordu. İskele, mürettebatın farklı ayak geometrileri etrafında çalışma seviyelerini ayarlamasına izin verirken, işçileri, el aletlerini, onarım malzemelerini ve denetim ekipmanlarını desteklemek zorundaydı.
Köprü bakım bölgeleri düzgün olmadığı için, iskele tek bir tekrarlanan bölme düzenine güvenemezdi. Bazı bölümler dar bir tek erişim hattı gerektirirken, diğerleri daha geniş çalışma platformları, merdiven erişimi ve drenaj boruları veya mevcut servis ekipmanları etrafında ek boşluk gerektiriyordu. Bu nedenle sistem, standartlaştırılmış bileşenleri esnek yerleşim kontrolü ile birleştirmek zorundaydı.
Ana zorluk, farklı yüksekliklere ve kısıtlı zemin koşullarına sahip alanlar etrafında stabil ve sürekli bir erişim yapısını sürdürmekti. Köprü ayakları genellikle dar çalışma alanları oluşturur ve iskele tabanı drenaj kanallarından, geçici bariyerlerden veya araç hareket yollarından kaçınmak zorunda kalabilir. Mürettebat ayrıca, iskele borularını tekrar tekrar kesmeden veya değiştirmeden farklı yüksekliklerde çalışma platformları oluşturmak zorundaydı.
Bakım çalışmaları, tek bir sabit inşaat dizisi yerine değişen yükler oluşturur. İşçiler platforma alet taşıyabilir, onarım malzemelerini ayağın yakınına yerleştirebilir veya alt erişim seviyesine dönmeden önce tabliye kenarı boyunca hareket edebilir. İskele düzeni, kurulum, kullanım, ayarlama ve sökme sırasında açık yürüyüş yolları, stabil çalışma güverteleri ve kontrollü çapraz destekler sağlamak zorundaydı.
Yüklenici, standartlar, traversler, çapraz destekler, taban krikoları, U baş krikoları, çelik planklar, yan braketler ve merdiven bileşenlerinden yapılmış modüler bir ring lock iskele kullandı. Her standart sekiz delikli bir rozet ile donatılmıştı. Dört küçük delik yatay traversler için, dört büyük delik ise çapraz destekler için kullanıldı. Bu, iskele çerçevesinin tek bir bağlantı noktasından birden fazla açıda düzenlenmesine izin verdi ve ayrı boru ve kuplör ayarlamaları ihtiyacını azalttı.
Travers ve destek başları pim bağlantıları ile rozete sabitlendi. Travers başı ve çelik boru, üç noktalı bir kuvvet yapısı oluşturmak için tamamen kaynaklandı, çapraz destek başı ise perçinlerle boruya sabitlenmiş döner bir mafsal kullandı. Dikey standartlar, sayılması ve depolanması gereken gevşek bağlantı parçası sayısını azaltan sabit kare boru bağlantı manşonları kullandı.
Taban krikoları, zemin seviyesindeki değişiklikleri telafi etmek için standartların altına monte edildi. U baş krikoları, erişim çerçevesinin yerel bir destek yapısı olarak da hizmet ettiği yerlerde geçici kirişleri veya diğer elemanları destekledi. Çelik planklar çalışma yüzeyini sağladı ve yan braketler, ana iskele çerçevesinin ayağa ulaşamadığı yerlerde platformu uzattı. İskele kısa bölümler halinde kuruldu, her seviyeden sonra denetlendi ve işçiler platforma girmeden önce onaylanmış geçici iş düzenine bağlandı.
| Öğe | Malzeme | Uygulama | Not |
|---|---|---|---|
| Dikey standart | Q345 veya Q355B çelik boru | İskelenin ana dikey yük yolu | 48 mm veya 60 mm boru çapı ve birden fazla standart uzunluk ile mevcuttur |
| Sekiz delikli rozet | Kaynaklı çelik bağlantı plakası | Travers ve çapraz destek bağlantısı | Traversler için dört küçük delik ve çapraz destekler için dört büyük delik |
| Travers | Q235, Q235B veya Q345 çelik boru | Standartları birbirine bağlar ve her bölmeyi stabilize eder | Uzunluk, gerekli platform genişliğine göre seçilir |
| Çapraz destek | Q195, Q235, Q235B veya Q345 çelik boru | Yanal hareketi ve çerçeve stabilitesini kontrol eder | Döner destek başları ile standartları ve traversleri birbirine bağlar |
| Ayarlanabilir taban jakı | Q235 veya Q345 çelik | Düzensiz zemin seviyelerinde standartları destekler | İçi boş veya dolu boru seçenekleri ayarlanabilir vida uzunluğu ile |
| U baş jakı | Q235, Q235B veya Q345 çelik | Kirişleri veya ikincil elemanları destekler | İskelenin geçici bir destek fonksiyonu da taşıdığı yerlerde kullanılır |
| Çelik plank | Q235 çelik | İşçi erişimi ve malzeme yerleştirme platformu | Bölme düzenine göre çeşitli genişlik ve uzunluklarda mevcuttur |
| Yan braket | Q355 çelik boru | Çalışma platformunu ayak yüzeylerinin etrafına uzatır | Ana iskele çerçevesinin çalışma alanına ulaşamadığı yerlerde kullanılır |
| Merdiven modülü | Çelik iskele bileşenleri | Çalışma seviyeleri arasında kontrollü erişim sağlar | Onaylanmış iskele düzeni içinde kurulur ve sahanlıklarda korunur |
| Pim bağlantısı | Çelik | Traversleri ve destekleri rozetlere kilitler | Bölmeyi yüklemeden veya işçi erişimine izin vermeden önce bağlantıyı kontrol edin |
Ring lock düzeni, bakım yüklenicisinin aynı bileşen ailesini kullanarak ayak kenarları etrafında dar erişim hatları ve traverslerin altında daha geniş çalışma platformları inşa etmesine olanak tanıdı. Taban krikoları düzensiz destek noktalarını telafi etmeye yardımcı olurken, sekiz delikli rozetler, traverslerin ve desteklerin, gevşek boru ve kuplör montajlarıyla ilişkili tekrarlanan boru kesme ihtiyacı olmadan konumlandırılmasına izin verdi. Çelik planklar sürekli çalışma yüzeyleri oluşturdu ve yan braketler, ana iskele çerçevesinin beton yüzeyden kısa kaldığı bölümlerde ek erişim sağladı.
Bağlantı tasarımı ayrıca denetimi de basitleştirdi. Süpervizörler, travers ve çapraz destek başlarının rozete tam olarak oturduğunu, pimlerin takılı olduğunu ve her taban krikosunun hazırlanmış bir yatak yüzeyinde durduğunu kontrol edebildiler. Bileşenler sökme sırasında tipe göre sayıldı, temizlendi ve bir sonraki köprü bölümü için ayrı depolama gruplarına iade edildi. Modüler sistem, şantiyedeki gevşek bağlantı parçalarını azalttı ve kurulum, denetim, onarım erişimi ve kaldırma dizisini kontrol etmeyi kolaylaştırdı.
Ürün notları, tipik bir tek yükseltici taşıma aralığını 15 ila 35 kN olarak listelemektedir. Bu değer evrensel bir tasarım kapasitesi değildir. Nihai izin verilen yükleme, tam iskele tasarımı, bölme düzeni, destek düzeni, temel koşulu, bağlama düzeni, çalışma platformu yükü ve saha gereksinimleri aracılığıyla doğrulanmalıdır.