Do prac konserwacyjnych i lokalnych napraw wiaduktu zastosowano system rusztowań Ring Lock. Obszary robocze obejmowały boki filarów wiaduktu, spód krzyżaków, sekcje krawędzi pomostu oraz tymczasowe trasy dostępu pod wiaduktem. Rusztowanie musiało zapewniać wsparcie dla pracowników, narzędzi ręcznych, materiałów naprawczych i sprzętu inspekcyjnego, jednocześnie umożliwiając ekipie dostosowanie poziomów roboczych do różnych geometrii filarów.
Ponieważ strefy konserwacji wiaduktu nie były jednolite, rusztowanie nie mogło opierać się na jednym powtarzalnym układzie przęseł. Niektóre sekcje wymagały wąskiej linii dostępu, podczas gdy inne potrzebowały szerszych platform roboczych, dostępu po schodach i dodatkowego prześwitu wokół rur spustowych lub istniejącego wyposażenia serwisowego. System musiał zatem łączyć standardowe komponenty z elastyczną kontrolą układu.
Głównym wyzwaniem było utrzymanie stabilnej i ciągłej struktury dostępu w obszarach o różnej wysokości i ograniczonych warunkach gruntowych. Filary wiaduktów często tworzą wąskie strefy robocze, a podstawa rusztowania może wymagać ominięcia kanałów drenażowych, tymczasowych barier lub tras ruchu pojazdów. Ekipa musiała również tworzyć platformy robocze na różnych wysokościach bez wielokrotnego cięcia lub modyfikowania rur rusztowaniowych.
Prace konserwacyjne generują zmieniające się obciążenia, a nie jeden stały ciąg konstrukcyjny. Pracownicy mogą przenosić narzędzia na platformę, umieszczać materiały naprawcze w pobliżu filaru lub przemieszczać się wzdłuż krawędzi pomostu przed powrotem na niższy poziom dostępu. Układ rusztowania musiał zapewniać jasne trasy chodzenia, stabilne pomosty robocze i kontrolowane usztywnienia ukośne podczas instalacji, użytkowania, regulacji i demontażu.
Wykonawca zastosował modułowe rusztowanie Ring Lock wykonane ze stojaków, rygli, stężeń ukośnych, podstaw śrubowych, głowic U, desek stalowych, wsporników bocznych i elementów schodowych. Każdy stojak był wyposażony w rozetę z ośmioma otworami. Cztery mniejsze otwory były przeznaczone na rygle poziome, podczas gdy cztery większe otwory służyły do mocowania stężeń ukośnych. Pozwoliło to na ustawienie ramy rusztowania pod wieloma kątami z jednego punktu połączenia i zmniejszyło potrzebę oddzielnych regulacji rur i złączy.
Głowice rygli i stężeń były mocowane do rozety za pomocą połączeń na sworznie. Głowica rygla i rura stalowa były w pełni spawane, tworząc trójpunktową strukturę sił, podczas gdy głowica stężenia ukośnego wykorzystywała obrotowy przegub mocowany do rury za pomocą nitów. Pionowe stojaki wykorzystywały stałe złącza typu spigot z rur kwadratowych, zmniejszając liczbę luźnych elementów łączących, które należało policzyć i przechowywać.
Podstawy śrubowe były instalowane pod stojakami w celu kompensacji zmian poziomu gruntu. Głowice U wspierały tymczasowe belki lub inne elementy, gdzie rama rusztowania służyła również jako lokalna struktura wsporcza. Deski stalowe zapewniały powierzchnię roboczą, a wsporniki boczne wysuwały platformę tam, gdzie główna rama rusztowania nie mogła dosięgnąć ściany filaru. Rusztowanie było instalowane w krótkich sekcjach, sprawdzane po każdym poziomie i podłączane do zatwierdzonej tymczasowej konstrukcji roboczej przed wejściem pracowników na platformę.
| Element | Materiał | Zastosowanie | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Stojak pionowy | Rura stalowa Q345 lub Q355B | Główna pionowa ścieżka obciążenia rusztowania | Dostępna ze średnicą rury 48 mm lub 60 mm i różnymi długościami stojaków |
| Rozeta z ośmioma otworami | Spawana płyta łącząca ze stali | Połączenie rygla i stężenia ukośnego | Cztery małe otwory na rygle i cztery duże otwory na stężenia ukośne |
| Rygiel | Rura stalowa Q235, Q235B lub Q345 | Łączy stojaki i stabilizuje każde przęsło | Długość dobierana zgodnie z wymaganą szerokością platformy |
| Stężenie ukośne | Rura stalowa Q195, Q235, Q235B lub Q345 | Kontroluje ruch boczny i stabilność ramy | Łączy stojaki i rygle z obrotowymi głowicami stężeń |
| Regulowana podstawa śrubowa | Stal Q235 lub Q345 | Wspiera stojaki na nierównych poziomach gruntu | Opcje rury pustej lub pełnej z regulowaną długością śruby |
| Głowica U | Stal Q235, Q235B lub Q345 | Wspiera belki lub elementy wtórne | Stosowana tam, gdzie rusztowanie pełni również funkcję tymczasowego wsparcia |
| Deska stalowa | Stal Q235 | Platforma robocza i do składowania materiałów dla pracowników | Dostępna w różnych szerokościach i długościach zgodnie z układem przęsła |
| Wspornik boczny | Rura stalowa Q355 | Wysuwa platformę roboczą wokół ścian filarów | Stosowany tam, gdzie główna rama rusztowania nie dociera do obszaru roboczego |
| Moduł schodowy | Stalowe elementy rusztowania | Zapewnia kontrolowany dostęp między poziomami roboczymi | Instalowany w ramach zatwierdzonego układu rusztowania i zabezpieczony na spocznikach |
| Połączenie na sworznie | Stal | Blokuje rygle i stężenia do rozet | Sprawdzić zazębienie przed obciążeniem przęsła lub dopuszczeniem pracowników |
Układ Ring Lock pozwolił wykonawcy konserwacji na budowę wąskich linii dostępu wokół boków filarów i szerszych platform roboczych pod krzyżakami przy użyciu tej samej rodziny komponentów. Podstawy śrubowe pomagały kompensować nierówne punkty podparcia, podczas gdy rozety z ośmioma otworami pozwalały na pozycjonowanie rygli i stężeń bez powtarzalnego cięcia rur, co jest związane z luźnymi zespołami rur i złączy. Deski stalowe tworzyły ciągłe powierzchnie robocze, a wsporniki boczne zapewniały dodatkowy zasięg w sekcjach, gdzie główna rama rusztowania nie sięgała do betonowej ściany.
Konstrukcja połączeń uprościła również inspekcję. Nadzorcy mogli sprawdzić, czy głowice rygli i stężeń ukośnych były w pełni osadzone w rozecie, czy sworznie były zazębione, i czy każda podstawa śrubowa stała na przygotowanej powierzchni podparcia. Komponenty były liczone według typu podczas demontażu, czyszczone i zwracane do oddzielnych grup magazynowych dla następnej sekcji wiaduktu. System modułowy zmniejszył liczbę luźnych elementów na placu budowy i ułatwił kontrolę sekwencji instalacji, inspekcji, dostępu do napraw i demontażu.
Noty produktowe podają typowy zakres nośności pojedynczego pionu od 15 do 35 kN. Ta wartość nie jest uniwersalną zdolnością projektową. Ostateczne dopuszczalne obciążenie musi zostać potwierdzone poprzez kompletny projekt rusztowania, układ przęsła, układ usztywnień, warunki fundamentowe, układ kotwień, obciążenie platformy roboczej i wymagania placu budowy.