Μια παράκτια επέκταση αεροδρομίου στη Βόρεια Αφρική απαιτούσε μια νέα υπόγεια αίθουσα μεταφορών, χώρους εξοπλισμού και διαδρόμους υπηρεσιών κάτω από το μελλοντικό κτίριο του τερματικού σταθμού. Οι εργασίες οπλισμένου σκυροδέματος περιλάμβαναν βαθιές δοκούς θεμελίωσης, άκρες φρεατίων αποστράγγισης, δοκούς χώρων εξοπλισμού και προσωρινές περιοχές στήριξης πλακών γύρω από πολλαπλές αλλαγές στάθμης. Το έργο χρησιμοποίησε έναν συνδυασμό ξύλινων δοκών και ατσάλινων πλευρικών στηριγμάτων για τη στήριξη του ξυλότυπου σκυροδέματος, με ρυθμιζόμενα ατσάλινα στηρίγματα να επιλέγονται ως το κύριο κάθετο εξάρτημα στήριξης.
Η ομάδα κατασκευής χρειαζόταν ένα σύστημα στήριξης που θα μπορούσε να ρυθμίζεται επανειλημμένα καθώς οι εργασίες μετακινούνταν μεταξύ των ζωνών θεμελίωσης. Ο ίδιος εξοπλισμός έπρεπε να υποστηρίζει κάτω επιφάνειες δοκών, ξυλότυπους πλακών και τοπικές περιοχές επισκευής χωρίς να απαιτείται ξεχωριστό σετ σταθερού μήκους στήριξης για κάθε υψόμετρο.
Η εκσκαφή χωρίστηκε σε πολλές ζώνες εργασίας και ο διαθέσιμος χώρος μεταξύ των πλεγμάτων οπλισμού, των τοίχων αντιστήριξης και των προσωρινών διαδρομών πρόσβασης ήταν περιορισμένος. Οι εργάτες έπρεπε να εγκαταστήσουν και να αφαιρέσουν στηρίγματα χωρίς να εμποδίζουν τις διαδρομές παράδοσης σκυροδέματος ή να περιορίζουν την κίνηση γύρω από τις δοκούς θεμελίωσης. Ορισμένα σημεία στήριξης βρίσκονταν σε βαθμιδωτές πλάκες βάσης, ενώ άλλα στέκονταν σε συμπιεσμένες επιφάνειες εργασίας, οπότε η κάθετη απόσταση μεταξύ της βάσης και του ξυλότυπου διέφερε από τη μια ενότητα στην άλλη.
Υγρασία, πολτός τσιμέντου και άμμος ήταν επίσης παρόντα σε όλη την περιοχή εργασίας. Οι μηχανισμοί ρύθμισης έπρεπε να παραμένουν προσβάσιμοι μετά από πολλούς κύκλους χρήσης, και το συνεργείο χρειαζόταν να αναγνωρίζει κατεστραμμένα εξαρτήματα πριν από κάθε νέα ρίψη. Μια περαιτέρω πρόκληση προέκυψε κατά την αποξήλωση. Τα στηρίγματα δεν μπορούσαν να αφαιρεθούν τυχαία επειδή ορισμένες περιοχές εξακολουθούσαν να απαιτούν προσωρινή στήριξη ενώ οι γειτονικοί ξυλότυποι αφαιρούνταν και μεταφέρονταν στην επόμενη ενότητα θεμελίωσης.
Ο ανάδοχος οργάνωσε τα ρυθμιζόμενα ατσάλινα στηρίγματα σε ένα προγραμματισμένο πλέγμα στήριξης με βάση τα σχέδια προσωρινών έργων. Κάθε στήριγμα αποτελούνταν από έναν εξωτερικό σωλήνα, έναν εσωτερικό σωλήνα, ένα παξιμάδι ρύθμισης και μια καρφίτσα ασφάλισης. Η καρφίτσα παρείχε χονδρική τοποθέτηση, ενώ το παξιμάδι ρύθμισης με σπείρωμα επέτρεπε στο συνεργείο να φέρει την κεφαλή του στηρίγματος σε σταθερή επαφή με την ξύλινη δοκό ή το ατσάλινο πλευρικό στήριγμα. Αυτή η μέθοδος ρύθμισης δύο σταδίων ήταν χρήσιμη όπου τα επίπεδα θεμελίωσης άλλαζαν σε μικρές αποστάσεις.
Τρίποδα στηριγμάτων εγκαταστάθηκαν γύρω από επιλεγμένα ελεύθερα στηρίγματα κατά την αρχική εγκατάσταση. Κρατούσαν τα στηρίγματα όρθια πριν οι γύρω δοκοί, τα πλευρικά στηρίγματα και ο ξυλότυπος δημιουργήσουν το πλήρες πλαίσιο στήριξης. Κεφαλές U στερεώθηκαν στα άνω άκρα επιλεγμένων στηριγμάτων για να δέχονται ξύλινες δοκούς H20, επιτρέποντας στη γραμμή της δοκού να ρυθμιστεί χωρίς στρέβλωση ή συσκευασία του στηρίγματος με χαλαρά ξύλινα κομμάτια. Πλάκες βάσης τοποθετήθηκαν σε προετοιμασμένες επιφάνειες στήριξης για να κατανείμουν την πίεση επαφής και να αποτρέψουν το πόδι του στηρίγματος από το να βυθιστεί σε υγρό ή ανώμαλο έδαφος.
Η διάταξη στήριξης χωρίστηκε σε ζώνες εγκατάστασης. Η πρώτη ζώνη κάλυπτε τις βαθύτερες δοκούς θεμελίωσης, η δεύτερη κάλυπτε τα φρεάτια αποστράγγισης και τις βάσεις εξοπλισμού, και η τρίτη στήριζε προσωρινό ξυλότυπο πλάκας κοντά στους διαδρόμους υπηρεσιών. Κάθε ομάδα επισημάνθηκε με έναν απλό κωδικό τοποθεσίας, επιτρέποντας στην ομάδα του εργοταξίου να παρακολουθεί πού είχαν εγκατασταθεί, επιθεωρηθεί, απελευθερωθεί και επιστραφεί τα στηρίγματα στην αποθήκη.
Ο μηχανικός του έργου απαίτησε από τον ανάδοχο να επαληθεύσει την επιλεγμένη προέκταση του στηρίγματος και το επιτρεπόμενο φορτίο σε σχέση με τον πίνακα φορτίων του προμηθευτή και τους υπολογισμούς του έργου πριν από την εγκατάσταση. Κανένα στήριγμα δεν έγινε αποδεκτό μέχρι να είναι σταθερή η βάση, να είναι ασφαλισμένη η καρφίτσα ασφάλισης, να είναι τοποθετημένο το παξιμάδι ρύθμισης και η άνω επιφάνεια στήριξης να είναι ευθυγραμμισμένη με την υποστηριζόμενη δοκό. Αυτή η διαδικασία διατήρησε το πακέτο εξαρτημάτων συνδεδεμένο με τον πραγματικό δομικό σχεδιασμό αντί να αντιμετωπίζει κάθε στήριγμα ως εναλλάξιμο υπό όλες τις συνθήκες.
Διαμόρφωση στήριξης δοκών θεμελίωσης:
| Στοιχείο | Υλικό | Εφαρμογή | Σημείωση |
|---|---|---|---|
| Ρυθμιζόμενο ατσάλινο στήριγμα | Εξωτερικός σωλήνας ατσαλένιος, εσωτερικός σωλήνας, σύστημα ρύθμισης με σπείρωμα | Κάθετη στήριξη κάτω από τις κάτω επιφάνειες δοκών και τον ξυλότυπο πλάκας | Επιλέξτε προέκταση και επιτρεπόμενο φορτίο από τον σχεδιασμό στήριξης του έργου |
| Πλάκα βάσης | Ατσάλι | Επαφή μεταξύ του ποδιού του στηρίγματος και της προετοιμασμένης επιφάνειας στήριξης | Τοποθετήστε σε σταθερό, επίπεδο σημείο στήριξης πριν από τη φόρτιση |
| Παξιμάδι ρύθμισης | Ατσάλι | Λεπτή ρύθμιση ύψους μετά από χονδρική τοποθέτηση | Διατηρήστε τα σπειρώματα καθαρά και προσβάσιμα κατά την εγκατάσταση |
| Καρφίτσα ασφάλισης | Ατσάλι | Χονδρική ρύθμιση ύψους και μηχανική ασφάλιση | Επιβεβαιώστε την πλήρη εμπλοκή πριν φορτωθεί ο υποστηριζόμενος ξυλότυπος |
| Τρίποδο στήριξης | Ατσάλινο πλαίσιο σωλήνα | Αρχική σταθεροποίηση μεμονωμένων στηριγμάτων | Χρήσιμο πριν συνδεθούν τα πλευρικά στηρίγματα, οι δοκοί ή τα γειτονικά πάνελ |
| Ρυθμιζόμενη κεφαλή U | Ατσάλι | Στήριξη για ξύλινες δοκούς H20 ή ατσάλινα πλευρικά στηρίγματα | Βοηθά στη διατήρηση του υποστηριζόμενου μέλους στο κέντρο του στηρίγματος |
| Ξύλινη δοκός H20 | Μηχανική ξυλεία | Κύρια ή δευτερεύουσα δοκός κάτω από τα πάνελ ξυλότυπου | Χρησιμοποιήστε με την κεφαλή U και διατηρήστε την προβλεπόμενη απόσταση μεταξύ των δοκών |
| Ατσάλινο πλευρικό στήριγμα | Δομικό ατσάλι | Κατανομή πλευρικών και κάθετων δυνάμεων ξυλότυπου | Συνδέστε με την προβλεπόμενη διάταξη στήριξης αντί για χαλαρή συσκευασία |
| Ετικέτα επιθεώρησης | Εξάρτημα ελέγχου εργοταξίου | Αναγνώριση κατάστασης εγκατάστασης και απελευθέρωσης | Υποστηρίζει σταδιακή αποξήλωση και ελεγχόμενη ανάκτηση εξοπλισμού |
Το σύστημα ρυθμιζόμενων ατσάλινων στηριγμάτων παρείχε στον ανάδοχο ένα πακέτο εξαρτημάτων στήριξης για διάφορες συνθήκες θεμελίωσης αντί για μια συλλογή στηριγμάτων σταθερού μήκους. Οι κάτω επιφάνειες των δοκών έφτασαν στο απαιτούμενο επίπεδο με το παξιμάδι ρύθμισης, ενώ τα τρίποδα μείωσαν την κίνηση κατά το πρώτο στάδιο συναρμολόγησης. Μόλις συνδέθηκαν τα πλευρικά στηρίγματα και ο ξυλότυπος, το πλαίσιο στήριξης παρέμεινε καθαρό από την κύρια διαδρομή πρόσβασης, επιτρέποντας στα συνεργεία οπλισμού και σκυροδέματος να εργάζονται γύρω από τις δοκούς θεμελίωσης χωρίς να μετακινούν επανειλημμένα ολόκληρη τη διάταξη στήριξης.
Το σχέδιο σταδιακής απελευθέρωσης βελτίωσε επίσης τον έλεγχο της αποξήλωσης. Τα στηρίγματα κάτω από τις ολοκληρωμένες ενότητες θεμελίωσης αφαιρέθηκαν μόνο αφού ο υπεύθυνος επόπτης επιβεβαίωνε ότι το σκυρόδεμα και η περιβάλλουσα διάταξη στήριξης ήταν έτοιμα για την επόμενη λειτουργία. Τα καθαρισμένα εξαρτήματα επιστράφηκαν κατά τύπο, και τα κατεστραμμένα σπειρώματα, οι λυγισμένες καρφίτσες ή οι παραμορφωμένες πλάκες βάσης διαχωρίστηκαν πριν από τον επόμενο κύκλο εγκατάστασης. Η ομάδα του εργοταξίου ανέφερε λιγότερες αυτοσχέδιες ξύλινες συσκευασίες και λιγότερο χρόνο που δαπανήθηκε ψάχνοντας για στηρίγματα που ταίριαζαν με τις μεταβαλλόμενες υψομετρικές υψομετρικές των θεμελιώσεων.
Ο μηχανικός του έργου σημείωσε ότι το κύριο όφελος δεν ήταν απλώς η ρύθμιση ύψους. Ήταν η δυνατότητα συντονισμού του στηρίγματος, του τριπόδου, της κεφαλής U, της δοκού και του πλευρικού στηρίγματος ως ένα πακέτο προσωρινής στήριξης, προσαρμόζοντας παράλληλα τη διάταξη σε ακανόνιστα επίπεδα εδάφους και περιορισμένους χώρους εργασίας.